bert van der schaafHet lijkt erop dat we in onze zoektocht naar de geheimen van het leven veel van de grote verhalen terzijde hebben gelegd, vele grootse symbolen maar proberen te vergeten of alleen nog ironisch citeren. Bevrijd van de last der traditie - in zoverre die traditie ons een schat van diepe betekenissen aangeeft - kunnen we spontaan spelen met materiaal, kleuren, lijnen, woorden, tonen. Naar mijn gevoel wordt er meer en meer geluisterd naar de taal van het materiaal, alsof er een nieuw soort ambachtelijkheid ontstaat waarin het respect voor de dingen en materialen centraal staat. Dat zou heel goed te maken kunnen hebben met invloed uit het Oosten, met wat bijvoorbeeld het Zen-boeddhisme leert over het aandachtig omgaan met de wereld. In een wegwerpmaatschappij waarin een overdaad aan dingen beschikbaar is, en waarin we verwachten dat alles maakbaar is en de wereld aan onze stoutste verwachtingen moet voldoen - een spektakelmaatschappij in de ogen van de situationisten en van Baudrillard - kan langzaam omgaan met materialen en dingen ons misschien een andere kant van de werkelijkheid laten ervaren.Citaat uit de openingsspeeche voor Aandacht1 van Bert van der Schaaf. |