susan sonntagIn een wereld vol lawaai gericht op massacommunicatie, productiviteit, snelheid, en efficiency kan het niet anders zijn dat het thema stilte een tentoonstelling oplevert die in hoge mate contemplatief werkt en spirituele gevoelens oproept. Al is dat laatste begrip een modewoord geworden, toch gebruikte ook Susan Sontag dat woord in haar baanbrekende essay uit 1966 ‘The aesthetics of silence’, dat in de catalogus bij deze tentoonstelling werd opgenomen: "Het is duidelijk dat aan alle avant-gardebewegingen in de kunst uiteindelijk het verlangen naar een ahistorische niet vervreemdende kunst ten grondslag ligt. Een droom die samengaat met het streven naar spiritualiteit, transcendentie en eeuwigheid, begrippen die de kunst heeft overgenomen uit de wereld van religie”. Toch was ‘MARTa Schweigt’ geen religieuze tentoonstelling. En gelukkig maar, want veel wat religie ons aan beeldende kunst te bieden had, is inmiddels uitgesleten en beroofd van zijn oorspronkelijke inhoud en betekenis. ‘MARTa Schweigt’ bleek een eerste klas voltreffer, een indrukwekkende tentoonstelling met veel minimalistisch werk van hoge kwaliteit, prachtig tentoongesteld in de intieme ruimtes van het fabelachtige gebouw van Frank Gehry.Citaat uit het artikel ‘MARTA schweigt, die kunst der stille’, uit Beelden #4, 01-12-2007, door Etienne Boileau. |